Święta z Yankee Candle - Angel's Wings

Kolejna odsłona "Świąt z Yankee Candle" i tym razem również chcę przedstawić jeden z zapachów z kolekcji świątecznej z tamtego roku. Pamiętam jak ten zapach bardzo szybko schodził ze sklepów i wiele osób zdecydowało się dużą świecę. Czy i mi się spodobał zapraszam dalej.

Na naklejce jak się można tego spodziewać widnieją skrzydła anioła. Jest to chyba jeden z prostszych ich obrazków. Zawsze znajdują się na nich całe kompozycje, a tu proszę tylko skrzydło :)
Przyznam się od razu, że mam słabość do białych wosków. Wiem ojeszcze przed powąchaniem, że będą takie pudrowe i otulające. Mam różnych białych zapachów około dziesięciu.

Opis ze strony sklepu: Cudowna radosna mieszanka aromatu waty cukrowej, płatków kwiatów i kremowej wanilii.

Jak się można tego spodziewać zapach jest pudrowy, otulający. Ma jednak w sobie taką słodycz - niespotykaną w innych białych woskach. Tak jakby był posypany cukrem pudrem i wanilią. Ma w sobie też nuty delikatnych perfum.

Nie uważam, ze jest to zapach tylko i wyłącznie świąteczny. Idealnie się wpasuje w każdą porę roku. Nawet w chłodniejsze wieczory latem. Nie należy ani do lekkich, ani do intensywnych. Nie wywołuje bólu głowy. Jest wyczuwalny jedynie w dniu palenia.

Zapach Angel's Wings należy do bardziej elegantszych, pudrowych zapachów. Jest idealny na chłodne wieczory, zarówno zimą jak i przez cały rok. Nie ma w nim niczego co by wpasowywało się w świąteczny klimat, chociaż należy do takiej kolekcji. Jeżeli już jest to zapach zimowy nie świąteczny.

Czytaj dalej

Święta z Yankee Candle - Icicles

Jaki jest najlepszy sposób żeby poczuć świąteczną atmosferę? Oczywiście odpalić Yankee Candle! Dziś chciałabym rozpocząć serię postów na blogu pod tytułem "Święta z Yankee Candle". Zaczynając dzisiaj do końca świąt będą się pojawiać recenzje wosków Yankee Candle w świątecznym klimacie. Wybaczcie mój trochę kwadratowy baner, ale starałam się jak mogłam ;)

Jako pierwszy wystąpi zapach "Icicles", pochodzi on z zeszłorocznej kolekcji świątecznej, a w grudniu jest jednym z zapachów miesiąca.

Na naklejce widniej ptaszek, podejrzewam że jest to gil, siedzący na oszronionej gałęzi. Całe otoczenie jest mroźne i zaśnieżone. Patrząc na sam obrazek można poczuć mroźny chłód poranka, kiedy wszystko jest obsypane śniegiem. Kolor wosku jest bardzo niespotykany. Jest on taki szaro-fioletowy - bardzo mi się podoba.

Opis ze strony sklepu: Poczujesz ten magiczny moment, kiedy wychodzisz na pierwszy świeży śnieg. Sosnowy zimny las i ostry zapach, delikatnie ocieplony nutami cynamonu.

Wiecie gdzie do tej pory leżał ten wosk? Nie razem z innymi woskami, tylko w odosobnieniu, na dodatek od razu schowany do woreczka, żeby zapach się nie wydostawał. Od kiedy do mnie trafił - jakiś rok temu - pierwsze co musiałam zrobić to go odizolować. Zapach jest tak intensywny, że cała paczka nim przesiąkła. Na dodatek niekoniecznie mi się podobał. Co ja piszę niekoniecznie, wcale! Nie podobał mi się tak, że został nazwany Domestosem. I tak sobie leżał, aż wreszcie po roku się zlitowałam. Przyznam, że bałam się go. Myślałam, że jak go odpalę to zaraz będę musiała wietrzyć pokój.

Po odpaleniu byłam bardzo mile zaskoczona. Spodziewałam się ciężkiego aromatu, takiego jak do tej pory czułam przez folię, a okazało się, że zapach złagodniał. Najlepsze jest to, że mi się spodobał!

Icicles nie należy do prostych zapachów. Jest to trochę dziwne połączenie i jest ciężki do sprecyzowania. Wyczuwam w nim zapach świerku i igliwia, trochę ciężkiego cynamonu i taki mróz, chłód - nie wiem jak to określić. Nie jest to zapach męski, chociaż wydawałoby się, że zalicza się do tej grupy. Ja powiedziałabym bardziej, że jest to zapach zimowy, do którego powrzucałabym wszystkie sosnowe i iglaste zapachy. Utrzymuje się w dniu palenia oraz jeszcze rano następnego dnia.

Paląc go od razu w głowie pojawia mi się taki obrazek: Mroźny poranek, przez noc śnieg przysłonił wszystko dookoła. Szron przyozdobił gałęzie drzew. Na szybach mróz maluje kwiaty i inne wzorki. Bez ciepłych rękawiczek i czapki lepiej nie wychodzić. Słychać skrzypienie śniegu przy każdym kroku. Wszędzie wokoło cisza. Ptaki przycupnęły na oszronionych drzewach, ale nie wydają żadnego dźwięku, tylko chowają główki w nastroszone piórka. Przy każdym oddechu wytwarza się gęsta para. W płuca dostaje się czyste, mroźne powietrze, które wydaje się że jest zrobione z milionów igieł.

Mam nadzieję, że jeśli jeszcze nie znacie tego zapachu zdecydujecie się na niego. Dla Icicles warto zaryzykować :)

Czytaj dalej

Kącik czytelniczy - R. P. Evans "Obietnica pod jemiołą"

W ostatnim poście z nowościami dużym zainteresowaniem cieszyły się moje zakupy książkowe - tym samym widać jak to Polacy "nie czytają książek". Kilku osobom spodobał się pomysł recenzowania książek na blogu, dlatego dziś przychodzę z pierwszym tego typu postem i zakładam "Kącik czytelniczy".
Od razu powiem, że czytam dużo. Nie pytajcie jaki jest mój ulubiony gatunek, bo takiego nie mam, czytam różne książki prawie ze wszystkich gatunków. Na blogu nie będę recenzować ich wszystkich, bo musiałabym zmienić profil na książkowy. Będą się pojawiać recenzje tylko niektórych. Mam nadzieję, że każdy znajdzie coś dla siebie.

Jako, że jest okres przed świąteczny dziś chciałabym przedstawić nowość - książka została wydana dopiero miesiąc temu - czyli "Obietnica pod jemiołą" Richarda Paula Evansa.
Jeżeli nie znacie R. P. Evansa to polecam przeczytać jego wszystkie książki. Nie sądzę, żebyście się na nim zawiedli. To autor na którym zawsze można polegać. Nawet jeśli nie przepadacie za czytaniem (nie rozumiem takich osób) to jego książki pochłoniecie bardzo szybko.
Z tym autorem jest tak, że w swoje książki wplata różne przesłania. Niektóre są oparte na przypowieściach biblijnych, a w każdej z nich można się doszukiwać religijnych znaczeń. Większość z nich (jeśli nie wszystkie) kończy się morałem.

(źródło obrazka)

Opis z lubimyczytać:
Największe podarunki od losu często dostajemy w najcięższych chwilach życia.
Gdyby można było wymazać jeden dzień ze swojego życia, Elise wiedziałaby doskonale, który wybrać.
Błąd popełniony w przeszłości sprawił, że dziewczyna zamyka się w swoim cierpieniu. Do chwili, kiedy tajemniczy nieznajomy składa jej niezwykłą obietnicę… Elise ze zdumieniem odkrywa, iż Nicolas ma własny klucz do jej serca.

Za ciemną stroną księżyca może kryć się światło. Choć czasem wydaje się, że to miłość jest źródłem wszystkich lęków, nie ma takiego błędu, którego nie może przezwyciężyć siła przebaczenia.


Elise pracuje w burze podróży zajmującym się organizowaniem wycieczek szkolnych. Jej biuro znajduje się w jednym z wieżowców w Salt Lake City. Tak jak co dzień samotnie je lunch - jak zwykle sałatkę z wołowiną na słodko, ale jeden dzień odmieni resztę jej życia. Właśnie tego dnia do jej stolika podchodzi prawnik Nicholas z nietypową propozycją. Proponuje jej umowę zwaną "Obietnica pod jemiołą". W ramach niej mieli przez okres przedświąteczny udawać parę na różnych przyjęciach firmowych, czy spotkaniach u znajomych. Dodatkowo mieli każdego dnia jadać wspólnie lunche, a Elis w ramach podziękowania miała codziennie otrzymywać prezent. Umowa miała wygasnąć 24 grudnia o 23:59:59, czyli w Boże Narodzenie. Kobieta zgadza się i od tej pory jej życie całkowicie się zmienia.
Jak się zapewne domyślacie, oboje miło spędzają ze sobą czas i rodzi się pomiędzy nimi uczucie. Niestety powoli na jaw będą wychodzić tajemnice z przeszłości Elis, a co bardziej niespodziewane dla niej również Nicholasa.
Nie będę opisywać całej książki, bo nic Wam już nie zostanie ;)

Spodziewałam się takiego zakończenia i wiedziałam, jak mniej więcej potoczą się losy bohaterów pod tym względem jest to przewidywalna książka. Jednak pewne wątki mnie zaskoczyły. Jedynie co mi się w książce nie podobało to to, że słuchali świątecznej płyty Michaela Buble - nie lubię go :/ 

Moja ocena w skali lubię precle 9/10

Książka należy do lekkich i przyjemnie się ją czytało. Ja pochłonęłam ją w jeden wieczór. Bardzo ją polecam, szczególnie teraz - w okresie przedświątecznym. Będzie też idealnym prezentem pod choinkę - nawet dla osób które nie czytają książek.

Czytaliście ją? Lubicie książki R. P. Evansa?

Czytaj dalej

Nivea masełko Vanilla & Macadamia

Od kiedy Nivea wprowadziła do swojego asortymentu masełka do ust stałam się ich wierną fanką. Zawsze muszę mieć jakieś w zapasie - jak widać na zdjęciach obecnie na swoją kolej czekają aż dwa.

Masełko zamknięte jest w metalowej, płaskiej puszce mieszczącej 16,7 g kosmetyku. Wcześniej zapakowane jest jeszcze papierowy kartonik. Puszeczka jest bardzo wytrzymała, a przy otwieraniu nie sprawia problemów, chociaż czasem trzeba użyć paznokci. Na opakowaniu widnieją orzechy makadamia i laski wanilii.

Produkt w kolorze jest biały, ale jak widać na zdjęciach innych wersji występują różne kolory. Konsystencja bardzo gęsta, kremowa. Niestety jak się za dużo weźmie zostawia na ustach widoczną warstwę.

Pierwsze na co zwraca się uwagę przy otwarciu to zapach. Uwielbiam wszystkie wersje masełek właśnie ze względu na prześliczny zapach: karmelowe pachnie ciasteczkami, malinowe - malinową mambą, jagodowe - jogurtem jagodowym, a wersja makadamia - białą czekoladą z Kinder niespodzianki :) Jest to identyczny zapach jak właśnie wspominany zapach czekoladek Kinder. Taki mleczny, jednocześnie czekoladowy, bardzo słodki.
W smaku jest słodki, nie ma chemicznych nut. Nie przeszkadza w jedzeniu, czy piciu.

Wiem, że wielu osobom przeszkadza w nim tylko to, że trzeba aplikować palcami. Mi natomiast to nie sprawia kłopotów. Kosmetyk gładko rozsmarowuje się na ustach, pozostawia na nich delikatną warstwę ochronną. Nie klei się, a białe ślady pozostają tylko, gdy za dużo nałożymy masełka na usta.
Usta po posmarowaniu są miękkie i gładkie, do nawilżenia nie mam zastrzeżeń. Masełkiem najczęściej smaruję usta na noc, kiedy potrzebuję dłuższego nawilżenia - musi działać przez całą noc. Smaruję wtedy podwójną warstwę i kiedy rano wstają na ustach nadal znajduje się balsam.

Masełka od Nivea bardzo lubię i na pewno jeszcze nie raz do nich wrócę. Wersję makadamia mam już drugie opakowanie i jeszcze mi się nie znudziła. Kosztują ok. 10 zł, a wystarczają na pół roku więc opłacają się bardzo. Jeżeli jeszcze nigdy nie mieliście owego masełka bardzo je polecam.

Czytaj dalej

Kringle Candle Peppermint Twist

Jestem dalej w nastroju na zimowe i świąteczne zapachy i myślę, że jeszcze długo będą gościć w moim kominku, a co za tym idzie i na blogu.
Kringle Candle pewnie większości z Was się kojarzy z woskami/podgrzewaczami/świecami, ale nie z samplerem, ponieważ występują bardzo rzadko. Jeśli chcecie zobaczyć jak się spisuje sampler z KC zapraszam dalej.

Jak widzicie nastrój świąteczny to i świecznik musi być odpowiedni - te bałwanki uwielbiam :) Sampler jak to sampler, czyli malutka świeca zawinięta w folię, ozdobiona jak zawsze śliczną naklejką - na zdjęciach nie widać, ale naklejkę mam też na wierzchu. Na naklejce znajdują się dwukolorowe laski, czyli świąteczne lizaki oraz cukierki. Od samplerów Yankee Candle różni się ich wielkością - Kringle są większe.

Po odpaleniu wyłania się bardzo delikatny, ledwo wyczuwalny zapach. Czuć go było bardzo mało, więc ukroiłam troszeczkę i wsypałam do kominka. Dopiero teraz nabrało swojej mocy. Sampler nie jest jednak tak intensywny jak woski, czy podgrzewacze, z którymi miałam styczność do tej pory.

Ja sama nigdy nie próbowałam tych miętowych lizaków, jednak zawsze sobie wyobrażałam jako typowe słodkie lizaki tylko o delikatnym miętowym smaku. Kiedy go paliłam pierwsze co do mnie dotarł taki miętowy chłód. Nagle kaloryfer przestał na mnie buchać swoim ciepłem, a wnętrze wypełniło się zimnem. Zaraz potem czuć było wyraźnie miętę i takie eukaliptusowe, odświeżające nuty. Dopiero na koniec, a raczej już po zgaszeniu kominka dotarły do mnie nuty słodkiej wanilii i cukru.

Peppermint Twist nie jest typowym zimowym zapachem. Przez swój chłód bardziej nadaje się na upalne, letnie dni niż zimne, zimowe wieczory. Potrafi samym swoim zapachem ochłodzić pomieszczenie i wypełnić je niezwykłym słodko-miętowym połączeniem zapachów.
Jest to zapach jak najbardziej udany, a że sampler jest spory, więc jeszcze długo będę się cieszyć jego aromatem.

Czytaj dalej

Avon płyn do kąpieli White Tea & Jasmine

Płyny do kąpieli używam jako żele pod prysznic. Bardzo lubię te z Avonu, bo największą ich zaletą jest piękny zapach. W tym poście mam butelkę 500 ml, a w nowościach listopada prezentowałam wersję litrową, czyli już się pewnie domyślacie jakie mam o nim zdanie ;)

Płyn zamknięty jest w dość nieporęcznej dla mnie butelce - jest dość duża, a otwór ma ogromny. Jak już wspomniałam używam go jako żelu pod prysznic, dlatego przelałam go do pustej butelki z pompką. Natomiast tym, którzy stosują ten płyn tradycyjnie, czyli do kąpieli myślę, że wtedy jest idealna.

Konsystencja żelowa, dość gęsta, płyn ma kolor błękitny - taki jak butelka. Jeżeli lubicie kwiatowe zapachy to możecie brać go w ciemno. Niby zapach ma coś jaśminowego, ale nie do końca. Nawet nie chodzi tu o połączenie z białą herbatą, której zapach z płynie jest bardzo delikatny. Jest to taka mieszanka kwiatowych zapachów, bardzo wiosenna. Utrzymuje się jeszcze chwilę po umyciu.

Bardzo dobrze się pieni, jest wydajny, jednorazowo wystarcza niewielka ilość. Do mycia nie mam zastrzeżeń. Nie powoduje u mnie żadnych podrażnień. Jest neutralny dla skóry - nie wysusza jej, ani nie nawilża.

Ja bardzo się z nim polubiłam i mam w zapasie kolejną butelkę (tym razem większą). Bardzo polecam ten płyn wszystkim, którzy lubią kwiatowe zapachy.

Czytaj dalej